Goed nieuws in de media, een zeldzaamheid? Toch niet! En dat mag gehoord, gezien, gelezen en ontdekt worden. Deze site die bedoeld is voor mensen die zin in het leven hebben en de zin ervan willen ontdekken. Teksten, video’s, podcasts van de verschillende partners in het medianetwerk.vlaanderen. Veelzijdig, maar met dezelfde rode draad: de zoektocht naar wat het leven inhoud geeft. Benieuwd? Luister, Kijk, Lees, Ontdek!
De partners van het netwerk zijn:
UP lanceert ambitieuze plannen: een zesdelige reality-reeks met de titel ‘helden zonder cape – de kracht van dienen’. In iedere aflevering volgt de camera een charismatisch duo dat actief is binnen een christelijke dienende organisatie. Deze gelovigen zetten door intrigerende daden hun geloof om in concrete actie. Dat gaat van opvang voor kwetsbare kinderen tot unieke vormen van community service.
De reeks zal zeker geen aaneenschakeling worden van saaie interviews. Het zal de kijkers duidelijk worden dat ‘dienstbaar zijn’ fun, vitaal en maatschappijveranderend kan zijn.
Christenen geloven, maar wat geloven ze precies? In de Bijbel natuurlijk, maar probeer de inhoud van dat dikke boek maar in een paar zinnen uit te leggen. Door de eeuwen heen werden verschillende ‘geloofsbelijdenissen’ opgesteld – de ene vaak nog ingewikkelder dan de ander. In deze podcastreeks doet ook Kris Tavernier een poging. Niet om volledig te zijn, maar wel om een paar thema’s die voor hem heel belangrijk zijn de revue te laten passeren. Ontdek samen met hem wat de christelijke boodschap zo boeiend maakt – en ook van absoluut levensbelang voor alle mensen …
Klik hier om deze podcasts te beluisteren
Deze onderwerpen verschenen eerder als geschreven versie in Wegwijzer
(klik op de titel om te lezen)
Kris gelooft … in een relatie en geluk
Kerstnummer Wegwijzer
Het is december, en zoals gebruikelijk worden de media overspoeld met het Kerstgebeuren. Of wat daarvoor moet doorgaan. VTM nam het initiatief ‘100 dagen tot Kerst’, en zond dag in, dag uit, Kerstfilms uit. Niet zozeer over het Bijbelse Kerstverhaal (dat nauwelijks in beeld kwam), maar een enorme dosis romantiek tegen de achtergrond van Kerstbomen en dito mannen … Zender ‘Play’ volgde begin december met een eigen kanaal (PlayKerst) waar gelijkaardig materiaal op werd uitgezonden. Wie graag wilde wegdromen bij het kijken naar lampjes en het luisteren naar ‘jingle bells’, kwam dus ruimschoots aan z’n trekken.
Maar waar ging het ook al weer echt om bij Kerst? Wegwijzer wijdde een volledig nummer aan die vraag, en enkele gedachten willen we graag onderstrepen.
Eind oktober introduceerde de VRT een nieuwe video-reeks waarmee ze jongeren wil bereiken en dieper wil ingaan op levensbeschouwing. Geen eenvoudige opgave, omdat veel jongeren religie en dergelijke als voorbijgestreefd en onaantrekkelijk ervaren. De reeks heet Oh My God en kan bekeken worden op VRTmax bekeken worden. De openbare omroep gebruikte het materiaal ook om een lessenreeks in het kader van de Interlevensbeschouwelijke Competenties (ILC’s). Een benaderingswijze om zo ook tieners warm te maken voor de ‘diepere zaken van het leven’.
In de zesdelige reeks gaat VRT-presentatrice Sarah Mouhamou op stap met jongeren die elk een andere levensbeschouwing hebben. Die vertellen elk hoe ze een interpretatie geven aan de overtuiging waarmee ze zijn opgegroeid, of waar ze naderhand voor gekozen hebben.
Bij een diverse maatschappij hoort een diverse nieuwsvoorziening. Als we het medialandschap in Vlaanderen bekijken, dan zien we dat er heel wat informatiekanalen bestaan, elk met hun eigen achtergrond. Of toch niet? Meer en meer komen mediabedrijven in handen van steeds minder groepen. Is dat een voordeel of een nadeel? Is de informatievoorziening in ons land wel onafhankelijk? Het zijn zaken die nauwlettend in de gaten gehouden worden door de VRM , de Vlaamse Regulator voor de Media. Jaarlijks geeft deze onafhankelijke toezichthouder voor de Vlaamse audiovisuele media een rapport uit met een overzicht van onder andere de mediaconcentratie in Vlaanderen.
Begin jaren ‘90 zong Stef Bos ‘Ik hou van de radio’. Hij is zeker niet de enige die van dat medium houdt. Volgens een onderzoek van de VAR – de Vlaamse Audiovisuele Regie – luistert 87 procent minstens eenmaal per week. Een mooi cijfer, maar de manier waarop er geluisterd wordt, is in de afgelopen decennia behoorlijk veranderd. Net zoals de wijze waarop het radiolandschap is ingericht. In het meest recente rapport van de VRM (Vlaamse Regulator voor de Media) is heel wat interessant cijfermateriaal te vinden. Het lijvige boekwerk – 364 pagina’s – verschaft ook heel wat informatie over hoe het aanbod op ons afkomt.
Ooit was de situatie vrij simpel: je had de openbare omroep, en je had een uitgebreid scala van lokale radio’s. Tegenwoordig onderscheidt men 4 landelijke niveaus: landelijke publieke radio-omroeporganisaties (de verschillende zenders van de VRT), Regionale publieke radio-omroeporganisaties (Radio 2), Landelijke private radio-omroeporganisaties (denk aan Qmusic, Joe, Willy en Nostalgie), en tenslotte de private netwerkradio-omroeporganisaties. Daarnaast zijn er nog altijd heel wat lokale zenders; bij elkaar iets meer dan 130 frequentiepakketten. Van ‘vrije radio’ kunnen we eigenlijk niet meer spreken, aangezien er in de loop van de jaren heel wat regelgeving gekomen is. De tijd dat iedereen die dat wilde een – al dan niet legale – FM-zender kon oprichten, ligt achter ons – net zoals FM an sich aan het verdwijnen is.